Комиссияи махсуси СММ оид ба Фаластин 1947 - Гузориш - Таърих

Комиссияи махсуси СММ оид ба Фаластин 1947 - Гузориш - Таърих


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Бо ҷаласаи махсус бо дархости Ҳокимияти ҳатмӣ барои таъсис ва супоридани Кумитаи махсус барои супоридани баррасии масъалаи ҳукумати ояндаи Фаластин дар ҷаласаи дуюми навбатӣ;

Кумитаи махсус таъсис дода, ба он дастур дод, ки ҳама саволҳо ва масъалаҳои марбут ба мушкилоти Фаластинро таҳқиқ кунад ва барои ҳалли мушкилот пешниҳодҳо омода кунад.

Ҳисоботи Кумитаи махсус (ҳуҷҷати А/364) (1) -ро гирифта, тафтиш карда, аз он ҷумла як қатор тавсияҳои якдилона ва нақшаи тақсимот бо иттиҳоди иқтисодӣ, ки аксарияти кумитаи махсус онро тасдиқ кардаанд,

Чунин мешуморад, ки вазъияти кунунӣ дар Фаластин вазъиятест, ки эҳтимолан ба некӯаҳволии умумӣ ва муносибатҳои дӯстонаи байни миллатҳо халал мерасонад;

Қудрати ҳатмӣ эъломияро қайд мекунад, ки нақша дорад эвакуатсияи Фаластинро то августи 1948 ба анҷом расонад;

Ба Бритониё ҳамчун ҳокимияти ҳатмӣ барои Фаластин ва ба ҳамаи дигар аъзои Созмони Милали Муттаҳид қабул ва татбиқи Ҳукумати ояндаи Фаластинро дар бораи нақшаи тақсимшавӣ бо Иттиҳоди иқтисодӣ тавсия медиҳад;

Инро талаб мекунад

Совети Амният, ки дар плани ичрои он пешбинй карда шудааст, чорахои зарурй мебинад;

Шӯрои Амният баррасӣ мекунад, ки агар вазъият дар давраи гузариш чунин баррасиро талаб кунад, оё вазъ дар Фаластин ба сулҳ таҳдид мекунад. Агар он қарор қабул кунад, ки чунин таҳдид вуҷуд дорад ва барои ҳифзи сулҳу амнияти байналмилалӣ, Шӯрои Амният бояд иҷозати Ассамблеяи Генералиро бо андешидани чораҳо тибқи моддаҳои 39 ва 41 -и Оиннома ба Комиссияи Созмони Милали Муттаҳид, тавре ки дар ин қарор пешбинӣ шудааст, дар Фаластин иҷрои вазифаҳоеро, ки бо ин қатънома вогузор шудаанд, амалӣ намояд;

Шӯрои Амният ҳамчун таҳдид ба сулҳ, вайрон кардани сулҳ ё амали таҷовуз мувофиқи моддаи 39 -и Оиннома ҳама гуна кӯшиши тағир додани зӯрро, ки дар ин қарор пешбинӣ шудааст, муайян мекунад;

Шӯрои парасторон дар бораи ӯҳдадориҳои дар ин нақша пешбинишуда огоҳ карда шавад;

Аз сокинони Фаластин даъват менамояд, ки барои амалӣ сохтани ин нақша чораҳои зарурӣ андешанд;

Ба ҳама ҳукуматҳо ва ҳамаи мардум муроҷиат мекунад, ки аз ҳама гуна амалҳое худдорӣ кунанд, ки иҷрои ин тавсияҳоро халалдор ё таъхир кунанд ва

Ба Котиби Генералӣ ваколат медиҳад, ки хароҷоти сафар ва рӯзгори аъзоёни Комиссияро, ки дар Қисми 1, Қисми Б, Параграфи 1 зикр шудааст, бар асоси он ва дар сурате, ки ӯ дар шароит аз ҳама мувофиқтар муайян кардааст, ҷуброн кунад ва таъмин намояд. Комиссия бо кормандони зарурӣ барои мусоидат дар иҷрои вазифаҳое, ки Ассамблеяи Генералӣ ба зиммаи Комиссия гузоштааст*.

Ассамблеяи Генералӣ,
Ба Котиби Генералӣ ваколат медиҳад, ки аз Фонди сармояи корӣ барои мақсадҳои дар сархати охирини қатънома дар бораи ҳукумати ояндаи Фаластин пешбинишуда на бештар аз 2,000,000 доллар гирад.

НАКШАИ ХИЗМАТ БО ИТТИФОКИ ИКТИСОДЙ

Қисми I. - Конститутсияи оянда ва ҳукумати Фаластин

A. ҚАТATIONИ МАНДАТ, ҲИЗМАТ ВА ИСТИҚЛОЛИЯТ

1. Мандати Фаластин ҳарчи зудтар, вале дар ҳар сурат на дертар аз 1 август қатъ мегардад

1948.

2. Қувваҳои мусаллаҳи Ҳокимияти ҳатмӣ тадриҷан аз Фаластин хориҷ карда мешаванд, хуруҷ бояд ҳарчи зудтар, вале дар ҳар сурат на дертар аз 1 августи соли 1948 ба анҷом расад. , аз нияти қатъи мандат ва эвакуатсияи ҳар як минтақа. Ҳокимияти ҳатмӣ тамоми кӯшишҳои худро ба харҷ медиҳад, то минтақае, ки дар қаламрави давлати яҳудӣ ҷойгир аст, аз ҷумла бандари баҳрӣ ва минтақаи дохилӣ, ки барои фароҳам овардани шароит барои муҳоҷирати калон мувофиқанд, дар мӯҳлати имконпазир ва дар ҳар сурат на дертар эвакуатсия карда шаванд. аз 1 феврали соли 1948.

3. Давлатҳои мустақили арабӣ ва яҳудӣ ва режими махсуси байналмилалии шаҳри Ерусалим, ки дар қисми III ин Нақша пешбинӣ шудааст, дар Фаластин ду моҳ пас аз ба итмом расонидани эвакуатсияи қувваҳои мусаллаҳи Ҳокимияти ҳатмӣ ба амал меоянд, аммо дар ҳар сурат на дертар аз 1 октябри соли 1948. Сарҳадҳои Давлати Араб, Давлати яҳудӣ ва шаҳри Ерусалим тавре ки дар қисмҳои II ва III дар зер тавсиф карда мешаванд.

4. Давраи байни Ассамблеяи Генералӣ қабули тавсияи он оид ба масъалаи Фаластин ва истиқлолияти давлатҳои араб ва яҳудӣ давраи гузариш хоҳад буд.

B. ҚАДАМҲОИ ОМОДАГ TO БА ИСТИҚЛОЛИЯТ

1. Комиссия иборат аз як намояндаи ҳар яке аз панҷ давлати узв таъсис дода мешавад. Аъзоён, ки дар Комиссия намояндагӣ мекунанд, аз ҷониби Ассамблеяи Генералӣ то ҳадди имкон, аз ҷиҳати ҷуғрофӣ ва ба таври дигар интихоб карда мешаванд.

2. Маъмурияти Фаластин, вақте ки Ҳокимияти ҳатмӣ қувваҳои мусаллаҳи худро хориҷ мекунад, тадриҷан ба Комиссия супурда мешавад, ки он мувофиқи тавсияҳои Ассамблеяи Генералӣ таҳти роҳбарии Шӯрои Амният амал мекунад. Ҳокимияти ҳатмӣ бояд то ҳадди имкон нақшаҳои хуруҷи худро бо нақшаҳои Комиссия оид ба ишғол ва идоракунии минтақаҳои эвакуатсияшуда ҳамоҳанг созад. Ҳангоми иҷрои ин масъулияти маъмурӣ Комиссия ваколатдор аст, ки қоидаҳои зарурӣ барорад ва дар ҳолати зарурӣ чораҳои дигар андешад. Ҳокимияти ҳатмӣ барои пешгирӣ, монеъ шудан ё таъхир додани иҷрои чораҳои аз ҷониби Ассамблеяи Генералӣ тавсияшуда аз ҷониби Комиссия ҳеҷ гуна чора намебинад.

3. Ҳангоми расидан ба Фаластин Комиссия мувофиқи хатҳои генералии тавсияҳои Ассамблеяи Генералӣ оид ба тақсимоти Фаластин чораҳо оид ба таъсиси сарҳадҳои давлатҳои арабу яҳудӣ ва шаҳри Ерусалимро идома медиҳад. . Бо вуҷуди ин, сарҳадҳо, ки дар Қисми II -и Нақшаи мазкур тавсиф шудаанд, бояд тавре тағир дода шаванд, ки минтақаҳои деҳот, чун қоида, бо сарҳадҳои давлатӣ тақсим карда нашаванд, ба шарте ки сабабҳои ҷиддӣ ин заруратро талаб накунанд.

4. Комиссия пас аз машварат бо ҳизбҳои демократӣ ва дигар созмонҳои ҷамъиятии давлатҳои араб ва яҳудӣ дар ҳар як давлат ҳарчи зудтар Шӯрои муваққатии ҳукуматро интихоб ва таъсис медиҳад. Фаъолияти Шӯроҳои муваққатии ҳукуматҳои араб ва яҳудӣ таҳти роҳбарии умумии Комиссия амалӣ карда мешавад. Агар то 1 апрели соли 1948 Шӯрои Муваққатии Ҳукумат барои ҳарду давлат интихоб шуда натавонад ё агар интихоб карда шавад, вазифаҳои худро иҷро карда наметавонад, Комиссия ин далелро ба Шӯрои Амният барои чунин амал нисбати он давлат, Шӯрои Амният метавонад ба Котиби Генералӣ барои ирсол ба аъзои Созмони Милали Муттаҳид мувофиқ бошад.

5. Бо назардошти муқаррароти ин тавсияҳо, дар давраи гузариш Шӯроҳои муваққатии ҳукумат, ки дар назди Комиссия амал мекунанд, дорои салоҳияти комил дар соҳаҳои таҳти назорати онҳо буда, аз ҷумла ваколатҳо оид ба масъалаҳои муҳоҷират ва танзими замин мебошанд.

6. Шӯрои муваққатии ҳукумати ҳар як давлат, ки дар назди Комиссия амал мекунад, тадриҷан аз Комиссия барои идоракунии ин давлат дар давраи байни қатъи ваколат ва истиқлолияти давлат масъулияти пурра мегирад.

7. Комиссия ба Шӯроҳои муваққатии ҳукуматҳои ҳам давлатҳои араб ва ҳам яҳудӣ супориш медиҳад, ки пас аз таъсиси онҳо ба таъсиси мақомоти маъмурии ҳукумат, марказӣ ва маҳаллӣ оғоз кунанд.

8. Шӯрои муваққатии ҳукумати ҳар як давлат дар муддати кӯтоҳтарин аз сокинони ин давлат як гурӯҳи мусаллаҳро ҷалб мекунад, ки барои нигоҳ доштани тартиботи дохилӣ ва пешгирии задухӯрдҳои сарҳадӣ кифоя аст. Ин милитсияи мусаллаҳ дар ҳар як давлат барои мақсадҳои амалиётӣ таҳти фармондеҳии афсарони яҳудӣ ё араб дар ин давлат қарор дорад, аммо назорати умумии сиёсӣ ва низомӣ, аз ҷумла интихоби Фармондеҳии олии милитсия, аз ҷониби Комиссия амалӣ карда мешавад.

9. Шӯрои муваққатии ҳукумати ҳар як давлат, на дертар аз ду моҳи пас аз хуруҷи қувваҳои мусаллаҳи ҳокимияти ҳатмӣ, интихоботи Маҷлиси муассисонро мегузаронад, ки он дар самти демократӣ сурат мегирад. Низомномаи интихобот дар ҳар як давлат аз ҷониби Шӯрои муваққатии ҳукумат таҳия ва аз ҷониби Комиссия тасдиқ карда мешавад. Интихобкунандагони тахассусӣ барои ҳар як давлат барои ин интихобот шахсони аз ҳаждаҳсола боло мебошанд, ки (а) шаҳрвандони Фаластин, ки дар ин давлат истиқомат мекунанд; ва (б) арабҳо ва яҳудиёни муқими ин давлат, гарчанде шаҳрвандони Фаластин нестанд, ки пеш аз овоздиҳӣ дар бораи нияти шаҳрвандии ин Давлат шудан имзо гузоштаанд. Арабҳо ва яҳудиёни муқими шаҳри Ерусалим, ки эъломияи шаҳрвандӣ доштанро имзо кардаанд, арабҳои давлати араб ва яҳудиёни давлати яҳудӣ, мутаносибан дар давлатҳои араб ва яҳудӣ овоз медиҳанд. Занон метавонанд овоз диҳанд ва ба маҷлисҳои муассисон интихоб шаванд. Дар давраи гузариш ба ҳеҷ як яҳудӣ иҷозат дода намешавад, ки дар минтақаи давлати пешниҳодшудаи араб истиқомат кунад ва ба ҳеҷ як араб иҷоза дода намешавад, ки дар минтақаи давлати пешниҳодшудаи яҳудӣ истиқомат кунад, ба истиснои рухсатии махсуси Комиссия.

10. Ассамблеяи муассисони ҳар як давлат конститутсияи демократии давлати худро таҳия мекунад ва ҳукумати муваққатиро интихоб мекунад, то ба ҷои Шӯрои муваққатии ҳукумат, ки Комиссия таъин кардааст, интихоб карда шавад. Конститутсияҳои давлатҳо бобҳои 1 ва 2 -и Эъломияро, ки дар фасли C пешбинӣ шудаанд, дарбар мегиранд ва аз ҷумла, муқаррароти зеринро дар бар мегиранд:
а. Дар ҳар як давлат таъсис додани як мақоми қонунгузор, ки бо овоздиҳии умумӣ ва бо овоздиҳии пинҳонӣ дар асоси намояндагии мутаносиб интихоб карда мешавад ва як мақоми иҷроияе, ки дар назди қонунгузор масъул аст;

б. Ҳал кардани ҳама баҳсҳои байналмилалӣ, ки дар онҳо давлат метавонад бо роҳҳои осоишта ҷалб карда шавад, ба тавре ки сулҳу амният ва адолати байналмилалӣ зери хатар намонанд;

в. Қабули ӯҳдадории давлат оид ба худдорӣ кардан дар муносибатҳои байналмилалии худ аз таҳдид ё истифодаи қувва ба тамомияти арзӣ ё истиқлолияти сиёсии ҳар як давлат ё ба тариқи дигар, ки ба мақсади Созмони Милали Муттаҳид мухолиф аст;

г. Кафолат додани ҳуқуқҳои баробар ва бидуни табъиз дар масъалаҳои шаҳрвандӣ, сиёсӣ, иқтисодӣ ва динӣ ва истифодаи ҳуқуқу озодиҳои инсон, аз ҷумла озодии дин, забон, сухан ва нашр, таҳсил, ҷамъомадҳо ва иттиҳодияҳо;

д. Нигоҳ доштани озодии транзит ва ташриф барои ҳама сокинон ва шаҳрвандони давлати дигар дар Фаластин ва шаҳри Қудс, бо назардошти амнияти миллӣ, ба шарте ки ҳар як давлат манзилро дар ҳудуди худ назорат кунад.

11. Комиссия комиссияи омодагии иқтисодии иборат аз се нафарро таъин мекунад, то ҳама гуна имконоти ҳамкориҳои иқтисодиро имконпазир созад, бо мақсади ҳарчи зудтар таъсис додани Иттиҳоди иқтисодӣ ва Шӯрои муштараки иқтисодӣ, ки дар фасли D пешбинӣ шудааст. дар поён.

12. Дар давраи байни қабули тавсияҳо оид ба масъалаи Фаластин аз ҷониби Ассамблеяи Генералӣ ва қатъи ваколат, Ҳокимияти ҳатмӣ дар Фаластин масъулияти пурраи маъмуриятро дар минтақаҳое, ки аз он нерӯҳои мусаллаҳи худро нагирифтааст, нигоҳ медорад. Комиссия ба Ҳокимияти ҳатмӣ дар иҷрои ин вазифаҳо кумак мекунад. Ҳамин тариқ, Ҳокимияти ҳатмӣ бо Комиссия дар иҷрои вазифаҳои худ ҳамкорӣ мекунад.

13. Бо мақсади кафолат додани давомнокии фаъолияти хадамоти маъмурӣ ва баровардани қувваҳои мусаллаҳи Ҳокимияти ҳатмӣ, тамоми маъмурият ба зиммаи Шӯроҳои муваққатӣ ва Шӯрои муштараки иқтисодӣ гузошта мешаванд. мутаносибан, ки дар назди Комиссия амал мекунад, тадриҷан аз Ҳокимияти ҳатмӣ ба Комиссия масъулият барои тамоми вазифаҳои ҳукумат, аз ҷумла ҳифзи тартибот дар соҳаҳое, ки қувваҳои Ҳокимияти ҳатмӣ аз он бармеоянд, гузаронида мешавад. бозпас гирифта шудаанд.

14. Комиссия дар фаъолияти худ тавсияҳои Ассамблеяи Генералӣ ва дастурҳоеро, ки Шӯрои Амният барои баровардани он зарур мешуморад, роҳнамоӣ мекунад. Чораҳое, ки Комиссия дар доираи тавсияҳои Ассамблеяи Генералӣ андешидааст, фавран эътибор пайдо мекунанд, агар Комиссия қаблан аз Шӯрои Амният дастури баръакс нагирифта бошад. Комиссия ҳар моҳ давра ба давра ҳисобот медиҳад, ё агар лозим бошад, бештар ба Шӯрои Амният ҳисобот медиҳад.

15. Комиссия ҳисоботи ниҳоии худро ҳамзамон ба ҷаласаи навбатии навбатии Ассамблеяи Генералӣ ва Шӯрои Амният пешкаш мекунад.

C. ЭECЛОМИЯ

Ҳукумати муваққатии ҳар як давлати пешниҳодшуда пеш аз истиқлолият ба Созмони Милали Муттаҳид эъломия медиҳад. Он, аз ҷумла, бандҳои зеринро дар бар мегирад:
Муқаррароти умумӣ

Қоидаҳои дар Эъломия мавҷудбуда ҳамчун қонунҳои асосии давлат эътироф карда мешаванд ва ҳеҷ як қонун, муқаррарот ё амали расмӣ ба ин муқаррарот мухолифат намекунад ё халал намерасонад, инчунин ягон қонун, муқаррарот ё амали расмӣ бар онҳо бартарӣ нахоҳад дошт.

Боби I: Ҷойҳои муқаддас, биноҳои динӣ ва маконҳо

1. Ҳуқуқҳои мавҷуда нисбат ба ҷойҳои муқаддас ва биноҳо ё ҷойҳои динӣ набояд рад карда шаванд ё поймол карда шаванд.

2. Дар мавриди ҷойҳои муқаддас, озодии дастрасӣ, боздид ва транзит тибқи ҳуқуқҳои мавҷуда ба ҳамаи сокинон ва шаҳрвандони давлати дигар ва шаҳри Ерусалим, инчунин ба ғарибон, бидуни фарқияти миллат, бо назардошти талаботи амнияти миллӣ, тартиботи ҷамъиятӣ ва ороиш. Ба ҳамин монанд, озодии ибодат мутобиқи ҳуқуқҳои мавҷуда, бо риояи тартиботи ҷамъиятӣ ва ороиш кафолат дода мешавад.

3. Ҷойҳои муқаддас ва биноҳо ё ҷойҳои динӣ ҳифз карда мешаванд. Ҳеҷ амале набояд иҷозат дода шавад, ки хислати муқаддаси онҳоро паст кунад. Агар дар ҳар лаҳза ба Ҳукумат чунин менамояд, ки ягон ҷои муқаддас, мазҳабӣ, бино ё макон ба таъмири фаврӣ ниёз дорад, Ҳукумат метавонад ҷомеа ё ҷомеаҳои манфиатдорро барои анҷом додани ин таъмир даъват кунад. Ҳукумат метавонад онро аз ҳисоби ҷомеа ё ҷомеаи манфиатдор иҷро кунад, агар дар мӯҳлати оқилона чорае андешида нашавад.

4. Нисбат ба ягон ҷои муқаддас, бинои динӣ ё маконе, ки дар рӯзи таъсиси давлат аз андозбандӣ озод карда шуда буд, андоз ситонида намешавад. Ҳеҷ гуна тағирот дар мавриди чунин андозбандӣ сурат намегирад, ки он байни соҳибон ё ишғолкунандагони ҷойҳои муқаддас, биноҳо ё ҷойҳои динӣ табъиз кунад ё ин гуна соҳибон ё ишғолкунандагонро дар мавқеи нисбат ба ҳодисаҳои умумии андозбандӣ камтар мусоидтар ҷойгир кунад. дар замони қабули тавсияҳои Ассамблея вуҷуд доштанд.

5. Губернатори шаҳри Ерусалим ҳуқуқ дорад муайян кунад, ки муқаррароти Конститутсияи иёлот нисбати ҷойҳои муқаддас, биноҳои динӣ ва ҷойҳои мазҳабӣ дар ҳудуди давлат ва ҳуқуқҳои динии ба онҳо дахлдор дуруст иҷро карда мешаванд ё на. татбиқ ва эҳтиром кардан ва дар асоси ҳуқуқҳои мавҷуда дар мавриди баҳсҳое, ки метавонанд байни ҷомеаҳои гуногуни динӣ ё маросимҳои ҷомеаи динӣ нисбати чунин ҷойҳо, биноҳо ва ҷойҳо ба вуҷуд оянд. Вай ҳамкории комил ва чунин имтиёзҳо ва масуниятҳоро мегирад, ки барои иҷрои вазифаҳои худ дар давлат заруранд.

Боби 2: Ҳуқуқҳои динӣ ва ақаллиятҳо

1. Озодии виҷдон ва амали озоди ҳама намудҳои ибодат, ки танҳо ба нигоҳ доштани тартиботи ҷамъиятӣ ва ахлоқ вобастаанд, барои ҳама таъмин карда мешавад.

2. Ҳеҷ гуна табъиз дар байни сокинон аз рӯи нажод, дин, забон ё ҷинс набояд анҷом дода шавад.

3. Ҳама шахсоне, ки дар доираи салоҳияти давлат ҳастанд, ба ҳимояи баробари қонунҳо ҳуқуқ доранд.

4. Қонуни оила ва мақоми шахсии ақаллиятҳои гуногун ва манфиатҳои динии онҳо, аз ҷумла хайрияҳо, эҳтиром карда мешаванд.

5. Ба истиснои ҳолатҳое, ки барои ҳифзи тартиботи ҷамъиятӣ ва ҳукумати хуб заруранд, ҳеҷ гуна монеа ё дахолат ба фаъолияти муассисаҳои динӣ ё хайриявии ҳама мазҳабҳо ё табъиз нисбати ягон намоянда ё узви ин мақомот дар асоси дин ё миллаташ.

6. Давлат барои ақаллиятҳои араб ва яҳудӣ мувофиқи забони худ ва анъанаҳои фарҳангии худ маълумоти ибтидоӣ ва миёнаи мувофиқро таъмин мекунад. Ҳуқуқи ҳар як ҷомеа барои нигоҳ доштани мактабҳои худ барои таълими аъзои худ ба забони модариаш, дар ҳоле ки ба чунин талаботҳои дорои хусусияти умумӣ, ки давлат метавонад онҳоро муқаррар кунад, рад ё вайрон карда намешавад. Муассисаҳои таълимии хориҷӣ фаъолияти худро дар асоси ҳуқуқҳои мавҷудаи худ идома медиҳанд.

7. Ҳеҷ гуна маҳдудият барои истифодаи озоди ҳар як шаҳрванди Давлат дар ҳама гуна забон дар алоқаи хусусӣ, тиҷорат, дин, матбуот ё нашрияҳои гуногун ва маҷлисҳои оммавӣ маҳдуд карда намешавад. (3)

8. Ба истиснои мақсадҳои ҷамъиятӣ заминҳои моликияти як араб дар давлати яҳудӣ (аз ҷониби яҳудӣ дар давлати араб) (4) иҷозат дода намешавад. Дар ҳама ҳолатҳои истисноӣ ҷуброни пурраи аз ҷониби Суди Олӣ муқарраршуда қабл аз ихтиёрдорӣ гуфта мешуд.

Боби 3: Шаҳрвандӣ, Конвенсияҳои байналмилалӣ ва ӯҳдадориҳои молиявӣ

1. Шаҳрвандӣ Шаҳрвандони Фаластин, ки дар Фаластин берун аз шаҳри Байтулмуқаддас истиқомат мекунанд, инчунин арабҳо ва яҳудиёне, ки шаҳрвандии Фаластин надоранд, дар Фаластин берун аз шаҳри Ерусалим зиндагӣ мекунанд, пас аз эътирофи истиқлолият шаҳрвандони давлате мешаванд, ки дар он онҳо истиқомат мекунанд ва аз ҳуқуқҳои пурраи шаҳрвандӣ ва сиёсӣ истифода мебаранд. Шахсоне, ки синнашон аз ҳаждаҳ боло аст, метавонанд дар давоми як сол аз рӯзи эътирофи истиқлолияти давлати истиқоматкунандаи худ шаҳрвандии Давлати дигарро интихоб кунанд, ба шарте ки ҳеҷ як арабе, ки дар минтақаи Давлати пешниҳодшудаи араб истиқомат намекунад. ҳуқуқи интихоби шаҳрвандӣ дар давлати пешниҳодшудаи яҳудӣ ва ҳеҷ яҳудие, ки дар давлати пешниҳодшудаи яҳудӣ истиқомат намекунад, ҳақ дорад шаҳрвандии давлати пешниҳодшудаи арабро интихоб кунад. Татбиқи ин ҳуқуқи интихоб ба занҳо ва кӯдакони то ҳаждаҳсола аз шахсони интихобкарда дохил карда мешавад.

Арабҳое, ки дар минтақаи давлати пешниҳодшудаи яҳудӣ истиқомат мекунанд ва яҳудиёне, ки дар минтақаи давлати пешниҳодшавандаи араб истиқомат мекунанд, дар бораи нияти қабули шаҳрвандии давлати дигар имзо гузоштаанд, метавонанд дар интихоботи Маҷлиси муассисони он овоз диҳанд. Давлат, аммо на дар интихоботи Маҷлиси муассисони иёлате, ки онҳо истиқомат мекунанд.

2. Конвенсияҳои байналмилалӣ

а. Давлат ба ҳама созишномаҳо ва конвенсияҳои байналмилалӣ, ҳам умумӣ ва ҳам махсус, ки Фаластин узви он шудааст, вобаста аст. Бо назардошти ҳама гуна ҳуқуқи бекоркунӣ, ки дар он пешбинӣ шудааст, ин гуна созишномаҳо ва конвенсияҳо аз ҷониби давлат дар тӯли давраи бастани онҳо риоя карда мешаванд.

б. Ҳама гуна баҳс дар бораи татбиқ ва давомнокии эътибор доштани конвенсияҳо ё созишномаҳои байналмилалӣ, ки аз ҷониби Ҳукумати ҳатмӣ аз номи Фаластин имзо шудаанд ё риоя карда мешаванд, тибқи муқаррароти Низомномаи суд ба Суди Байналмилалии Адолат ирсол карда мешаванд.

3. Ӯҳдадориҳои молиявӣ

а. Давлат ҳама ӯҳдадориҳои молиявии дорои хусусияти аз ҷониби Фаластин, ки аз ҷониби Ҳокимияти ҳатмӣ ҳангоми иҷрои мандат қабул карда шудааст ва давлат эътироф кардааст, эҳтиром ва иҷро мекунад. Ин муқаррарот ҳуқуқҳои хизматчиёни давлатиро ба нафақа, ҷубронпулӣ ё кумакпулӣ дар бар мегирад.

б. Ин ӯҳдадориҳо тавассути иштирок дар Шӯрои муштараки иқтисодӣ нисбат ба он ӯҳдадориҳое, ки дар маҷмӯъ ба Фаластин татбиқ мешаванд ва дар алоҳидагӣ нисбат ба ӯҳдадориҳое, ки ба давлатҳо татбиқ мешаванд ва ба таври одилона тақсим карда мешаванд, иҷро карда мешаванд.

в. Додгоҳи даъвогӣ, ки ба Шӯрои муштараки иқтисодӣ вобастагӣ дорад ва аз як узви таъинкардаи Созмони Милал, як намояндаи Британияи Кабир ва як намояндаи давлати манфиатдор иборат аст, таъсис дода шавад. Ҳама гуна баҳсҳои байни Британияи Кабир ва давлат оид ба даъвоҳое, ки аз ҷониби онҳо эътироф нашудаанд, бояд ба ин суд ирсол карда шаванд.

г. Имтиёзҳои тиҷоратӣ, ки нисбати ягон қисми Фаластин пеш аз қабули қатънома аз ҷониби Ассамблеяи Генералӣ дода шудаанд, тибқи шартҳои онҳо эътибор доранд, агар бо созишномаи байни консессиядорон ва давлат тағир дода нашавад.

Боби 4: Муқаррароти гуногун

1. Муқаррароти бобҳои 1 ва 2 -и эъломия таҳти кафолати Созмони Милали Муттаҳид қарор доранд ва дар онҳо бе иҷозати Ассамблеяи Генералии Созмони Милали Муттаҳид тағйирот ворид карда намешавад. Ҳар як узви Созмони Милали Муттаҳид ҳуқуқ дорад ба ҳама гуна қонуншиканӣ ё хатари вайронкунии яке аз ин муқаррарот ба Ассамблеяи Генералӣ таваҷҷӯҳ зоҳир кунад ва Ассамблеяи Генералӣ дар ин сурат метавонад тавсияҳоеро пешниҳод кунад, ки дар шароит дуруст мешуморанд.

2. Ҳама гуна баҳсҳое, ки бо татбиқ ё тафсири ин эъломия марбутанд, бо дархости ҳар як тараф ба Суди Байналмилалии Адлия ирсол карда мешаванд, агар тарафҳо ба усули дигари ҳалли созиш розӣ набошанд.

D. ИТТИФОКИ ИКТИСОДЙ ВА ГУЗАШТА

1. Шӯрои муваққатии ҳукумати ҳар як давлат оид ба Иттиҳоди иқтисодӣ ва транзит ӯҳдадорӣ мебандад. Ин ӯҳдадорӣ аз ҷониби Комиссияе, ки дар фасли Б, банди 1 пешбинӣ шудааст, таҳия карда мешавад, ки то ҳадди имкон маслиҳат ва ҳамкории созмонҳо ва мақомоти намояндагии ҳар як давлати пешниҳодшударо истифода мебарад. Он дорои муқаррароти таъсиси Иттиҳоди иқтисодии Фаластин ва дигар масъалаҳои мавриди таваҷҷӯҳи умум мебошад. Агар то 1 апрели соли 1948 Шӯроҳои муваққатии ҳукумат ба ӯҳдадорӣ нагирифта бошанд, ӯҳдадорӣ аз ҷониби Комиссия эътибор пайдо мекунад.

Иттиҳоди иқтисодии Фаластин

2. Ҳадафҳои Иттиҳоди иқтисодии Фаластин иборатанд аз:
а. Иттиҳоди гумрукӣ;

б. Системаи муштараки асъор, ки қурби ягонаи асъорро пешбинӣ мекунад;

в. Амалиёт ба манфиати умумӣ дар асоси бидуни табъиз дар роҳи оҳанҳои байнидавлатӣ; хадамоти почта, телефон ва телеграф ва бандарҳо ва фурудгоҳҳое, ки ба тиҷорат ва тиҷорати байналмилалӣ машғуланд;

г. Рушди муштараки иқтисодӣ, хусусан дар соҳаи обёрӣ, мелиорация ва ҳифзи хок;

д. Дастрасӣ ба ҳарду давлат ва ҳам ба шаҳри Ерусалим дар асоси бидуни табъиз ба иншооти об ва барқ.

3. Шӯрои муштараки иқтисодӣ таъсис дода мешавад, ки аз се намояндаи ҳар ду давлат ва се узви хориҷие, ки аз ҷониби Шӯрои иқтисодӣ ва иҷтимоии Созмони Милали Муттаҳид таъин шудаанд, иборат аст. Аъзои хориҷӣ дар навбати аввал ба мӯҳлати се сол таъин карда мешаванд; онҳо на ҳамчун намояндаи давлатҳо, балки ҳамчун шахсони алоҳида хизмат мекунанд.

4. Вазифаҳои Шӯрои муштараки иқтисодӣ бояд татбиқи бевосита ё бо роҳи фиристодани тадбирҳо барои амалӣ намудани ҳадафҳои Иттиҳоди иқтисодӣ бошанд. Он дорои тамоми ваколатҳои ташкилот ва маъмурият барои иҷрои вазифаҳои худ мебошад.

5. Давлатҳо ӯҳдадоранд, ки қарорҳои Шӯрои муштараки иқтисодиро иҷро кунанд. Қарорҳои Раёсат бо аксарияти овозҳо қабул карда мешаванд.

6. Дар сурати иҷро накардани чораҳои зарурӣ аз ҷониби давлат, Раёсат метавонад бо овоздиҳии шаш нафар аъзо тасмим гирад, ки қисми дахлдори қисми даромади гумрукиро, ки ба он давлати дахлдор тибқи Иқтисодиёт ҳуқуқ дорад, нигоҳ дорад. Иттифоқ. Агар давлат дар нокомии худ дар ҳамкорӣ боқӣ монад, Раёсат метавонад бо аксарияти оддии овозҳо дар бораи чунин таҳримҳои минбаъда, аз ҷумла ихтиёрдории маблағҳое, ​​ки нигоҳ доштааст, ба қадри зарурӣ қарор қабул кунад.

7. Дар робита ба рушди иқтисодӣ, вазифаҳои Раёсат банақшагирӣ, таҳқиқ ва ҳавасмандкунии лоиҳаҳои рушди муштарак хоҳанд буд, аммо он чунин лоиҳаҳоро ба истиснои иҷозати ҳарду давлат ва шаҳри Ерусалим иҷро намекунад, ба шарте ки Ерусалим бевосита дар лоиҳаи рушд иштирок мекунад.

8. Дар мавриди низоми муштараки асъор, асъорҳое, ки дар ду давлат ва шаҳри Ерусалим муомилот мекунанд, дар ихтиёри Шӯрои муштараки иқтисодӣ бароварда мешаванд, ки он ягона мақомоти эмитент буда, захираҳои нигоҳдошташавандаро муайян мекунад. бар зидди чунин асъорҳо.

9. То он даме, ки мувофиқи банди 2 (б) дар боло аст, ҳар як давлат метавонад бонки марказии худро идора кунад, сиёсати фискалию кредитии худро, даромадҳо ва хароҷоти асъории онро, додани иҷозатномаҳои воридотро назорат кунад ва метавонад молиявии байналмилалиро анҷом диҳад. амалиёт аз рӯи эътиқод ва қарзи худ. Дар давоми ду соли аввали баъди қатъ гардидани мандат Шӯрои муштараки иқтисодӣ ҳуқуқ дорад чораҳоеро андешад, ки барои таъмини он зарур бошанд - то ба дараҷае ки даромади умумии асъории ду давлат аз содироти мол ва иҷозати хидматрасонӣ ва ба шарте ки ҳар як давлат барои ҳифзи захираҳои асъории худ чораҳои дахлдор андешад - ҳар як давлат дар ҳар як давраи дувоздаҳ моҳ дорои асъори хориҷӣ буда, барои таъмини миқдори молҳо ва хидматҳои воридотӣ барои истеъмол дар ҳудуди он ба миқдори чунин молҳо ва хизматрасониҳое, ки дар ин қаламрав дар давраи дувоздаҳмоҳа, ки 31 декабри соли 1947 ба охир мерасад, баробар аст.

10. Ҳама ваколатҳои иқтисодӣ, ки махсусан ба Шӯрои муштараки иқтисодӣ вогузор нашудаанд, ба ҳар як давлат вогузор карда мешаванд.

11. Тарифи ягонаи гумрукӣ бо озодии комили тиҷорат байни давлатҳо ва байни давлатҳо ва шаҳри Ерусалим муқаррар карда мешавад.

12. Ҷадвалҳои тарифӣ аз ҷониби Комиссияи тарифӣ иборат аз намояндагони ҳар як давлат бо шумораи баробар тартиб дода мешаванд ва бо аксарияти овозҳо ба Шӯрои муштараки иқтисодӣ пешниҳод карда мешаванд. Дар сурати ихтилоф дар Комиссияи тарифӣ, Шӯрои муштараки иқтисодӣ нуқтаҳои фарқиятро ҳакамӣ мекунад. Дар ҳолате, ки Комиссияи тарифӣ то санаи муқарраршуда ягон ҷадвалро тартиб надиҳад, Шӯрои муштараки иқтисодӣ ҷадвали тарофаро муайян мекунад.

13. Пардохтҳои аввал барои гумрук ва дигар даромади умумии Шӯрои иқтисодии муштарак ҳисоб карда мешаванд:
а. Хароҷоти хадамоти гумрук ва фаъолияти хадамоти муштарак;

б. Хароҷоти маъмурии Шӯрои муштараки иқтисодӣ;

в. Ӯҳдадориҳои молиявии Маъмурияти Фаластин иборат аз:
ман. Хизматрасонии қарзи пардохтнашудаи давлатӣ; ii.Арзиши имтиёзҳои нафақа, ки ҳоло пардохта мешаванд ва ё дар оянда пардохт карда намешаванд, мувофиқи қоидаҳо ва андозае, ки дар банди 3 боби 3 дар боло зикр шудаанд.

14. Пас аз пурра иҷро шудани ин ӯҳдадориҳо, даромади изофӣ аз гумрук ва дигар хадамоти умумӣ ба таври зерин тақсим карда мешавад: на камтар аз 5 фоиз ва на бештар аз 10 фоиз ба шаҳри Ерусалим; боқимонда аз ҷониби Шӯрои муштараки иқтисодӣ ба ҳар як давлат баробар тақсим карда мешавад, бо мақсади нигоҳ доштани сатҳи кофӣ ва муносиби хидматрасониҳои давлатӣ ва иҷтимоӣ дар ҳар як давлат, ба истиснои он ки ҳиссаи ҳарду давлат набояд аз саҳми ин давлат зиёд бошад ба даромади Иттиходи иктисодй дар хар сол бештар аз чор миллион фунт. Маблағи додашударо Раёсат мувофиқи сатҳи нархҳо нисбат ба нархҳое, ки ҳангоми таъсиси Иттиҳод мавҷуданд, танзим карда метавонад. Пас аз панҷ сол, принсипҳои тақсимоти даромади муштарак метавонад аз ҷониби Шӯрои муштараки иқтисодӣ дар асоси сармояи худ аз нав дида баромада шавад.

15. Ҳама конвенсияҳо ва шартномаҳои байналмилалӣ, ки ба меъёри тарифҳои гумрукӣ таъсир мерасонанд ва он хадамоти алоқа, ки дар тобеияти Шӯрои муштараки иқтисодӣ қарор доранд, аз ҷониби ҳарду давлат қабул карда мешаванд. Дар ин масъалаҳо ду давлат вазифадоранд мувофиқи аксарияти Шӯрои муштараки иқтисодӣ амал кунанд.

16. Шӯрои муштараки иқтисодӣ саъй хоҳад кард, ки содироти Фаластин одилона ва баробар ба бозорҳои ҷаҳонӣ таъмин карда шавад.

17. Ҳама корхонаҳое, ки Шӯрои муштараки иқтисодӣ идора мекунанд, бояд музди одилона дар асоси ягона пардохт кунанд.

Озодии транзит ва боздид

18. Уҳдадорӣ дорои муқаррароте мебошад, ки озодии транзит ва боздидро барои ҳама сокинон ё шаҳрвандони ҳарду давлат ва шаҳри Ерусалим, бо назардошти масъалаҳои амниятӣ нигоҳ медорад; ба шарте ки ҳар як иёлот ва шаҳр манзилро дар ҳудуди худ назорат кунанд.

Қатъ кардан, тағир додан ва тафсири ӯҳдадорӣ

19. Уҳдадорӣ ва ҳама гуна шартномае, ки аз он бармеояд, дар тӯли даҳ сол эътибор доранд. Он то эълони хатми қатъ, ки ду сол пас эътибор пайдо мекунад, аз ҷониби ҳарду тараф эътибор дорад.

20. Дар давраи аввали даҳсола ӯҳдадорӣ ва ҳама гуна шартномае, ки аз он бармеояд, ба истиснои розигии ҳарду ҷониб ва тасдиқи Ассамблеяи Генералӣ, тағир дода намешаванд.

21. Ҳама гуна баҳсҳои марбут ба ариза ё тафсири ӯҳдадорӣ ва ҳама гуна шартномае, ки аз он бароварда мешавад, бо дархости ҳар як тараф ба Суди Байналмилалии Адлия ирсол карда мешавад, агар тарафҳо ба усули дигари ҳалли созиш розӣ набошанд.

E. ДОРОИҲО

1. Дороиҳои манқули Маъмурияти Фаластин ба давлатҳои арабу яҳудӣ ва шаҳри Ерусалим дар асоси баробар тақсим карда мешаванд. Тақсимот бояд аз ҷониби Комиссияи Созмони Милали Муттаҳид, ки ба iii фасли Б, банди 1, дар боло ишора шудааст, дода шавад. Дороиҳои ғайриманқул ба моликияти ҳукумати қаламрави воқеъ дар он ҷо табдил меёбанд.

2. Дар давраи байни таъини Комиссияи Созмони Милали Муттаҳид ва қатъи мандат, Ҳокимияти ҳатмӣ, ба истиснои амалиётҳои муқаррарӣ, бо Комиссия оид ба ҳама гуна чораҳое, ки метавонад дар бораи барҳамдиҳӣ, ихтиёрдорӣ ё гаронии он пешбинӣ кунад, машварат мекунад. дороиҳои ҳукумати Фаластин, ба монанди изофаи ҷамъшудаи хазина, даромадҳои барориши вомбаргҳои давлатӣ, заминҳои давлат ё дигар дороиҳои дигар.

F. КАБУЛ ба узвият дар Созмони Милали Муттаҳид

When the independence of either the Arab or the Jewish State as envisaged in this plan has become effective and the declaration and undertaking, as envisaged in this plan, have been signed by either of them, sympathetic consideration should be given to its application for admission to membership in the United Nations in accordance with article 4 of the Charter of the United Nations.

Қисми II. - Boundaries

A. THE ARAB STATE

The area of the Arab State in Western Galilee is bounded on the west by the Mediterranean and on the north by the frontier of the Lebanon from Ras en Naqura to a point north of Saliha. From there the boundary proceeds southwards, leaving the built-up area of Saliha in the Arab State, to join the southernmost point of this village. There it follows the western boundary line of the villages of 'Alma, Rihaniya and Teitaba, thence following the northern boundary line of Meirun village to join the Acre-Safad Sub-District boundary line. It follows this line to a point west of Es Sammu'i village and joins it again at the northernmost point of Farradiya. Thence it follows the sub-district boundary line to the Acre-Safad main road. From here it follows the western boundary of Kafr-I'nan village until it reaches the Tiberias-Acre Sub-District boundary line, passing to the west of the junction of the Acre-Safad and Lubiya-Kafr-I'nan roads. From the south-west corner of Kafr-I'nan village the boundary line follows the western boundary of the Tiberias Sub-District to a point close to the boundary line between the villages of Maghar and 'Eilabun, thence bulging out to the west to include as much of the eastern part of the plain of Battuf as is necessary for the reservoir proposed by the Jewish Agency for the irrigation of lands to the south and east.

The boundary rejoins the Tiberias Sub-District boundary at a point on the Nazareth-Tiberias road south-east of the built-up area of Tur'an; thence it runs southwards, at first following the sub-district boundary and then passing between the Kadoorie Agricultural School and Mount Tabor, to a point due south at the base of Mount Tabor. From here it runs due west, parallel to the horizontal grid line 230, to the north-east corner of the village lands of Tel Adashim. It then runs to the northwest corner of these lands, whence it turns south and west so as to include in the Arab State the sources of the Nazareth water supply in Yafa village. On reaching Ginneiger it follows the eastern, northern and western boundaries of the lands of this village to their south-west comer, whence it proceeds in a straight line to a point on the Haifa-Afula railway on the boundary between the villages of Sarid and El-Mujeidil. This is the point of intersection. The south-western boundary of the area of the Arab State in Galilee takes a line from this point, passing northwards along the eastern boundaries of Sarid and Gevat to the north-eastern corner of Nahalal, proceeding thence across the land of Kefar ha Horesh to a central point on the southern boundary of the village of 'Ilut, thence westwards along that village boundary to the eastern boundary of Beit Lahm, thence northwards and north-eastwards along its western boundary to the north-eastern corner of Waldheim and thence north-westwards across the village lands of Shafa 'Amr to the southeastern corner of Ramat Yohanan. From here it runs due north-north-east to a point on the Shafa 'Amr-Haifa road, west of its junction with the road of I'billin. From there it proceeds north-east to a point on the southern boundary of I'billin situated to the west of the I'billin-Birwa road. Thence along that boundary to its westernmost point, whence it turns to the north, follows across the village land of Tamra to the north-westernmost corner and along the western boundary of Julis until it reaches the Acre-Safad road. It then runs westwards along the southern side of the Safad-Acre road to the Galilee-Haifa District boundary, from which point it follows that boundary to the sea.

The boundary of the hill country of Samaria and Judea starts on the Jordan River at the Wadi Malih south-east of Beisan and runs due west to meet the Beisan-Jericho road and then follows the western side of that road in a north-westerly direction to the junction of the boundaries of the Sub-Districts of Beisan, Nablus, and Jenin. From that point it follows the Nablus-Jenin sub-District boundary westwards for a distance of about three kilometres and then turns north-westwards, passing to the east of the built-up areas of the villages of Jalbun and Faqqu'a, to the boundary of the Sub-Districts of Jenin and Beisan at a point northeast of Nuris. Thence it proceeds first northwestwards to a point due north of the built-up area of Zie'in and then westwards to the Afula-Jenin railway, thence north-westwards along the District boundary line to the point of intersection on the Hejaz railway. From here the boundary runs southwestwards, including the built-up area and some of the land of the village of Kh. Lid in the Arab State to cross the Haifa-Jenin road at a point on the district boundary between Haifa and Samaria west of El- Mansi. It follows this boundary to the southernmost point of the village of El-Buteimat. From here it follows the northern and eastern boundaries of the village of Ar'ara rejoining the Haifa-Samaria district boundary at Wadi 'Ara, and thence proceeding south-south-westwards in an approximately straight line joining up with the western boundary of Qaqun to a point east of the railway line on the eastern boundary of Qaqun village. From here it runs along the railway line some distance to the east of it to a point just east of the Tulkarm railway station. Thence the boundary follows a line half-way between the railway and the Tulkarm-Qalqiliya-Jaljuliya and Ras El-Ein road to a point just east of Ras El-Ein station, whence it proceeds along the railway some distance to the east of it to the point on the railway line south of the junction of the Haifa-Lydda and Beit Nabala lines, whence it proceeds along the southern border of Lydda airport to its south-west corner, thence in a south-westerly direction to a point just west of the built-up area of Sarafand El 'Amar, whence it turns south, passing just to the west of the built-up area of Abu El-Fadil to the north-east corner of the lands of Beer Ya'aqov. (The boundary line should be so demarcated as to allow direct access from the Arab State to the airport.) Thence the boundary line follows the western and southern boundaries of Ramle village, to the north-east corner of El Na'ana village, thence in a straight line to the southernmost point of El Barriya, along the eastern boundary of that village and the southern boundary of 'Innaba village. Thence it turns north to follow the southern side of the Jaffa-Jerusalem road until El-Qubab, whence it follows the road to the boundary of Abu-Shusha. It runs along the eastern boundaries of Abu Shusha, Seidun, Hulda to the southernmost point of Hulda, thence westwards in a straight line to the north-eastern corner of Umm Kalkha, thence following the northern boundaries of Umm Kalkha, Qazaza and the northern and western boundaries of Mukhezin to the Gaza District boundary and thence runs across the village lands of El-Mismiya El-Kabira, and Yasur to the southern point of intersection, which is midway between the built-up areas of Yasur and Batani Sharqi.

From the southern point of intersection the boundary lines run north-westwards between the villages of Gan Yavne and Barqa to the sea at a point half way between Nabi Yunis and Minat El-Qila, and south-eastwards to a point west of Qastina, whence it turns in a south-westerly direction, passing to the east of the built-up areas of Es Sawafir Esh Sharqiya and 'Ibdis. From the south-east corner of 'Ibdis village it runs to a point southwest of the built-up area of Beit 'Affa, crossing the Hebron-El-Majdal road just to the west of the built-up area of 'Iraq Suweidan. Thence it proceeds southward along the western village boundary of El-Faluja to the Beersheba Sub-District boundary. It then runs across the tribal lands of 'Arab El-Jubarat to a point on the boundary between the Sub-Districts of Beersheba and Hebron north of Kh. Khuweilifa, whence it proceeds in a south-westerly direction to a point on the Beersheba-Gaza main road two kilometres to the north-west of the town. It then turns south-eastwards to reach Wadi Sab' at a point situated one kilometer to the west of it. From here it turns north-eastwards and proceeds along Wadi Sab' and along the Beersheba-Hebron road for a distance of one kilometer, whence it turns eastwards and runs in a straight line to Kh. Kuseifa to join the Beersheba-Hebron Sub-District boundary. It then follows the Beersheba-Hebron boundary eastwards to a point north of Ras Ez-Zuweira, only departing from it so as to cut across the base of the indentation between vertical grid lines 150 and 160.

About five kilometres north-east of Ras Ez-Zuweira it turns north, excluding from the Arab State a strip along the coast of the Dead Sea not more than seven kilometres in depth, as far as 'Ein Geddi, whence it turns due east to join the Transjordan frontier in the Dead Sea.

The northern boundary of the Arab section of the coastal plain runs from a point between Minat El-Qila and Nabi Yunis, passing between the built-up areas of Gan Yavne and Barqa to the point of intersection. From here it turns south-westwards, running across the lands of Batani Sharqi, along the eastern boundary of the lands of Beit Daras and across the lands of Julis, leaving the built-up areas of Batani Sharqi and Julis to the westwards, as far as the north-west corner of the lands of Beit-Tima. Thence it runs east of El-Jiya across the village lands of El-Barbara along the eastern boundaries of the villages of Beit Jirja, Deir Suneid and Dimra. From the south-east corner of Dimra the boundary passes across the lands of Beit Hanun, leaving the Jewish lands of Nir-Am to the eastwards. From the south-east corner of Beit Hanun the line runs south-west to a point south of the parallel grid line 100, then turns north-west for two kilometres, turning again in a southwesterly direction and continuing in an almost straight line to the north-west corner of the village lands of Kirbet Ikhza'a. From there it follows the boundary line of this village to its southernmost point. It then runs in a southerly direction along the vertical grid line 90 to its junction with the horizontal grid line 70. It then turns south-eastwards to Kh. El-Ruheiba and then proceeds in a southerly direction to a point known as El-Baha, beyond which it crosses the Beersheba-EI 'Auja main road to the west of Kh. El-Mushrifa. From there it joins Wadi El-Zaiyatin just to the west of El-Subeita. From there it turns to the north-east and then to the south-east following this Wadi and passes to the east of 'Abda to join Wadi Nafkh. It then bulges to the south-west along Wadi Nafkh, Wadi 'Ajrim and Wadi Lassan to the point where Wadi Lassan crosses the Egyptian frontier.

The area of the Arab enclave of Jaffa consists of that part of the town-planning area of Jaffa which lies to the west of the Jewish quarters lying south of Tel-Aviv, to the west of the continuation of Herzl street up to its junction with the Jaffa-Jerusalem road, to the south-west of the section of the Jaffa-Jerusalem road lying south-east of that junction, to the west of Miqve Yisrael lands, to the northwest of Holon local council area, to the north of the line linking up the north-west corner of Holon with the northeast corner of Bat Yam local council area and to the north of Bat Yam local council area. The question of Karton quarter will be decided by the Boundary Commission, bearing in mind among other considerations the desirability of including the smallest possible number of its Arab inhabitants and the largest possible number of its Jewish inhabitants in the Jewish State.

B. THE JEWISH STATE

The north-eastern sector of the Jewish State (Eastern Galilee) is bounded on the north and west by the Lebanese frontier and on the east by the frontiers of Syria and Trans-jordan. It includes the whole of the Huleh Basin, Lake Tiberias, the whole of the Beisan Sub-District, the boundary line being extended to the crest of the Gilboa mountains and the Wadi Malih. From there the Jewish State extends north-west, following the boundary described in respect of the Arab State. The Jewish section of the coastal plain extends from a point between Minat El-Qila and Nabi Yunis in the Gaza Sub-District and includes the towns of Haifa and Tel-Aviv, leaving Jaffa as an enclave of the Arab State. The eastern frontier of the Jewish State follows the boundary described in respect of the Arab State.

The Beersheba area comprises the whole of the Beersheba Sub-District, including the Negeb and the eastern part of the Gaza Sub-District, but excluding the town of Beersheba and those areas described in respect of the Arab State. It includes also a strip of land along the Dead Sea stretching from the Beersheba-Hebron Sub-District boundary line to 'Ein Geddi, as described in respect of the Arab State.

C. THE CITY OF JERUSALEM

The boundaries of the City of Jerusalem are as defined in the recommendations on the City of Jerusalem. (See Part III, section B, below).

Қисми III. - City of Jerusalem(5)

A. SPECIAL REGIME

The City of Jerusalem shall be established as a corpus separatum under a special international regime and shall be administered by the United Nations. The Trusteeship Council shall be designated to discharge the responsibilities of the Administering Authority on behalf of the United Nations.

B. BOUNDARIES OF THE CITY

The City of Jerusalem shall include the present municipality of Jerusalem plus the surrounding villages and towns, the most eastern of which shall be Abu Dis; the most southern, Bethlehem; the most western, 'Ein Karim (including also the built-up area of Motsa); and the most northern Shu'fat, as indicated on the attached sketch-map (annex B).

C. STATUTE OF THE CITY

The Trusteeship Council shall, within five months of the approval of the present plan, elaborate and approve a detailed statute of the City which shall contain, inter alia, the substance of the following provisions:
1. Government machinery; special objectives. The Administering Authority in discharging its administrative obligations shall pursue the following special objectives:
а. To protect and to preserve the unique spiritual and religious interests located in the city of the three great monotheistic faiths throughout the world, Christian, Jewish and Moslem; to this end to ensure that order and peace, and especially religious peace, reign in Jerusalem;

б. To foster cooperation among all the inhabitants of the city in their own interests as well as in order to encourage and support the peaceful development of the mutual relations between the two Palestinian peoples throughout the Holy Land; to promote the security, well-being and any constructive measures of development of the residents having regard to the special circumstances and customs of the various peoples and communities.

2. Governor and Administrative staff. A Governor of the City of Jerusalem shall be appointed by the Trusteeship Council and shall be responsible to it. He shall be selected on the basis of special qualifications and without regard to nationality. He shall not, however, be a citizen of either State in Palestine. The Governor shall represent the United Nations in the City and shall exercise on their behalf all powers of administration, including the conduct of external affairs. He shall be assisted by an administrative staff classed as international officers in the meaning of Article 100 of the Charter and chosen whenever practicable from the residents of the city and of the rest of Palestine on a non-discriminatory basis. A detailed plan for the organization of the administration of the city shall be submitted by the Governor to the Trusteeship Council and duly approved by it.

3. 3. Local autonomy

а. The existing local autonomous units in the territory of the city (villages, townships and municipalities) shall enjoy wide powers of local government and administration.

б. The Governor shall study and submit for the consideration and decision of the Trusteeship Council a plan for the establishment of special town units consisting, respectively, of the Jewish and Arab sections of new Jerusalem. The new town units shall continue to form part the present municipality of Jerusalem.

4. Security measures

а. The City of Jerusalem shall be demilitarized; neutrality shall be declared and preserved, and no para-military formations, exercises or activities shall be permitted within its borders.

б. Should the administration of the City of Jerusalem be seriously obstructed or prevented by the non-cooperation or interference of one or more sections of the population the Governor shall have authority to take such measures as may be necessary to restore the effective functioning of administration.

в. To assist in the maintenance of internal law and order, especially for the protection of the Holy Places and religious buildings and sites in the city, the Governor shall organize a special police force of adequate strength, the members of which shall be recruited outside of Palestine. The Governor shall be empowered to direct such budgetary provision as may be necessary for the maintenance of this force.

5. Legislative Organization. A Legislative Council, elected by adult residents of the city irrespective of nationality on the basis of universal and secret suffrage and proportional representation, shall have powers of legislation and taxation. No legislative measures shall, however, conflict or interfere with the provisions which will be set forth in the Statute of the City, nor shall any law, regulation, or official action prevail over them. The Statute shall grant to the Governor a right of vetoing bills inconsistent with the provisions referred to in the preceding sentence. It shall also empower him to promulgate temporary ordinances in case the Council fails to adopt in time a bill deemed essential to the normal functioning of the administration.

6. Administration of Justice. The Statute shall provide for the establishment of an independent judiciary system, including a court of appeal. All the inhabitants of the city shall be subject to it.

7. Economic Union and Economic Regime. The City of Jerusalem shall be included in the Economic Union of Palestine and be bound by all stipulations of the undertaking and of any treaties issued therefrom, as well as by the decisions of the Joint Economic Board. The headquarters of the Economic Board shall be established in the territory City. The Statute shall provide for the regulation of economic matters not falling within the regime of the Economic Union, on the basis of equal treatment and non-discrimination for all members of thc United Nations and their nationals.

8. Freedom of Transit and Visit: Control of residents. Subject to considerations of security, and of economic welfare as determined by the Governor under the directions of the Trusteeship Council, freedom of entry into, and residence within the borders of the City shall be guaranteed for the residents or citizens of the Arab and Jewish States. Immigration into, and residence within, the borders of the city for nationals of other States shall be controlled by the Governor under the directions of the Trusteeship Council.

9. Relations with Arab and Jewish States. Representatives of the Arab and Jewish States shall be accredited to the Governor of the City and charged with the protection of the interests of their States and nationals in connection with the international administration of thc City.

10. Official languages. Arabic and Hebrew shall be the official languages of the city. This will not preclude the adoption of one or more additional working languages, as may be required.

11. Citizenship. All the residents shall become ipso facto citizens of the City of Jerusalem unless they opt for citizenship of the State of which they have been citizens or, if Arabs or Jews, have filed notice of intention to become citizens of the Arab or Jewish State respectively, according to Part 1, section B, paragraph 9, of this Plan. The Trusteeship Council shall make arrangements for consular protection of the citizens of the City outside its territory.

12. Freedoms of citizens

а. Subject only to the requirements of public order and morals, the inhabitants of the City shall be ensured the enjoyment of human rights and fundamental freedoms, including freedom of conscience, religion and worship, language, education, speech and press, assembly and association, and petition.

б. No discrimination of any kind shall be made between the inhabitants on the grounds of race, religion, language or sex.

в. All persons within the City shall be entitled to equal protection of the laws.

г. The family law and personal status of the various persons and communities and their religious interests, including endowments, shall be respected.

д. Except as may be required for the maintenance of public order and good government, no measure shall be taken to obstruct or interfere with the enterprise of religious or charitable bodies of all faiths or to discriminate against any representative or member of these bodies on the ground of his religion or nationality.

е. The City shall ensure adequate primary and secondary education for the Arab and Jewish communities respectively, in their own languages and in accordance with their cultural traditions. The right of each community to maintain its own schools for the education of its own members in its own language, while conforming to such educational requirements of a general nature as the City may impose, shall not be denied or impaired. Foreign educational establishments shall continue their activity on the basis of their existing rights.

g. No restriction shall be imposed on the free use by any inhabitant of the City of any language in private intercourse, in commerce, in religion, in the Press or in publications of any kind, or at public meetings.

13. Holy Places

а. Existing rights in respect of Holy Places and religious buildings or sites shall not be denied or impaired.

б. Free access to the Holy Places and religious buildings or sites and the free exercise of worship shall be secured in conformity with existing rights and subject to the requirements of public order and decorum.

в. No act shall be permitted which may in any way impair their sacred character. If at any time it appears to the Governor that any particular Holy Place, religious building or site is in need of urgent repair, the Governor may call upon the community or communities concerned to carry out such repair. The Governor may carry it out himself at the expense of the community or communities concerned if no action is taken within a reasonable time.

г. No taxation shall be levied in respect of any Holy Place, religious building or site which was exempt from taxation on the date of the creation of the City. No change in the incidence of such taxation shall be made which would either discriminate between the owners or occupiers of Holy Places, religious buildings or sites or would place such owners or occupiers in a position less favourable in relation to the general incidence of taxation than existed at the time of the adoption of the Assembly's recommendations.

14. Special powers of the Governor in respect of the Holy Places, religious buildings and sites in the City and in any part of Palestine.

а. The protection of the Holy Places, religious buildings and sites located in the City of Jerusalem shall be a special concern of the Governor.

б. With relation to such places, buildings and sites in Palestine outside the city, the Governor shall determine, on the ground of powers granted to him by the Constitution of both States, whether the provisions of the Constitution of the Arab and Jewish States in Palestine dealing therewith and the religious rights appertaining thereto are being properly applied and respected.

в. The Governor shall also be empowered to make decisions on the basis of existing rights in cases of disputes which may arise between the different religious communities or the rites of a religious community in respect of the Holy Places, religious buildings and sites in any part of Palestine. In this task he may be assisted by a consultative council of representatives of different denominations acting in an advisory capacity.

D. DURATION OF THE SPECIAL REGIME

The Statute elaborated by the Trusteeship Council the aforementioned principles shall come into force not later than 1 October 1948. It shall remain in force in the first instance for a period of ten years, unless the Trusteeship Council finds it necessary to undertake a re-examination of these provisions at an earlier date. After the expiration of this period the whole scheme shall be subject to examination by the Trusteeship Council in the light of experience acquired with its functioning. The residents the City shall be then free to express by means of a referendum their wishes as to possible modifications of regime of the City.

Part IV. Capitulations

States whose nationals have in the past enjoyed in Palestine the privileges and immunities of foreigners, including the benefits of consular jurisdiction and protection, as formerly enjoyed by capitulation or usage in the Ottoman Empire, are invited to renounce any right pertaining to them to the re-establishment of such privileges and immunities in the proposed Arab and Jewish States and the City of Jerusalem.

Adopted at the 128th plenary meeting:
In favour: 33

Australia, Belgium, Bolivia, Brazil, Byelorussian S.S.R., Canada, Costa Rica, Czechoslovakia, Denmark, Dominican Republic, Ecuador, France, Guatemala, Haiti, Iceland, Liberia, Luxemburg, Netherlands, New Zealand, Nicaragua, Norway, Panama, Paraguay, Peru, Philippines, Poland, Sweden, Ukrainian S.S.R., Union of South Africa, U.S.A., U.S.S.R., Uruguay, Venezuela.

Against: 13

Afghanistan, Cuba, Egypt, Greece, India, Iran, Iraq, Lebanon, Pakistan, Saudi Arabia, Syria, Turkey, Yemen.

Abstained: 10

Argentina, Chile, China, Colombia, El Salvador, Ethiopia, Honduras, Mexico, United Kingdom, Yugoslavia.

(1) See Official Records of the General Assembly, Second Session Supplement No. 11,Volumes l-lV.

* At its hundred and twenty-eighth plenary meeting on 29 November 1947 the General Assembly, in accordance with the terms of the above resolution, elected the following members of the United Nations Commission on Palestine: Bolivia, Czechoslovakia, Denmark, Panama, and Philippines.

(2) This resolution was adopted without reference to a Committee.

(3) The following stipulation shall be added to the declaration concerning the Jewish State: "In the Jewish State adequate facilities shall be given to Arabic-speaking citizens for the use of their language, either orally or in writing, in the legislature, before the Courts and in the administration."

(4) In the declaration concerning the Arab State, the words "by an Arab in the Jewish State" should be replaced by the words "by a Jew in the Arab State."

(5) On the question of the internationalization of Jerusalem, see also General Assembly resolutions 185 (S-2) of 26 April 1948; 187 (S-2) of 6 May 1948, 303 (lV) of 9 December 1949, and resolutions of the Trusteeship Council (Section IV).


Видеоро тамошо кунед: Президенти Точикистон ва Эрон дар бораи Афгонистонایران و تاجیکستان درباره افغانستان